Συνέντευξη Προέδρου ΠΑΣΕΒΙΠΕ στο Manufacturing με την ευκαιρία ειδικού ρεπορτάζ για το υπό διαβούλευση νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τη Βιομηχανία και την Εφοδιαστική (ΕΧΠ-ΒΕ)

Στις θεσμικές εγγυήσεις που απαιτούνται, προκειμένου, η επιχειρούμενη από το
νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τη Βιομηχανία και την Εφοδιαστική (ΕΧΠ-ΒΕ),
ενίσχυση του ρόλου των Οργανωμένων Υποδοχέων να μην δημιουργεί βιομηχανία
δυο ταχυτήτων με περιορισμό των δικαιωμάτων των εγκατεστημένων επιχειρήσεων,
αναφέρεται ο κ. Πέτρος Μαντάς, Πρόεδρος ΠΑ.Σ.Ε.ΒΙ.ΠΕ. (Πανελλήνιος Σύνδεσμος
Επιχειρήσεων Βιομηχανικών Περιοχών) στην επίκαιρη συνέντευξη που ακολουθεί.
Συνοπτικά οι εγγυήσεις αυτές, αναμένεται ότι θα εξασφαλίσουν μια πιο
ισορροπημένη, διαφανή και λειτουργική ιδιωτική σχέση μεταξύ εγκατεστημένων και
της εκάστοτε ΕΑΔΕΠ , με το Υπουργείο Ανάπτυξης να συνεχίσει να διασφαλίζει το
δημόσιο συμφέρον από μια συνεχώς αναπτυσσόμενη βιομηχανία και μεταποίηση.
Πέραν των θεσμικών εγγυήσεων, για το θέμα της συνολικότερης προσέλκυσης
επιχειρήσεων στα νέα κυρίως, αλλά και στα υφιστάμενα Πάρκα, ο Πρόεδρος του
ΠΑ.Σ.Ε.ΒΙ.ΠΕ. επιμένει στα χαμηλότερα κόστη. Σύμφωνα με την εκτίμηση του
Συνδέσμου, τα κόστη που θα πρέπει να προσφέρονται στους ενδιαφερόμενους θα
πρέπει να είναι τουλάχιστον κατά 30% χαμηλότερα σε σχέση με αυτά που
καταβάλλουν οι επιχειρήσεις εκτός Επιχειρηματικών Πάρκων. 
Αναλυτικότερα, η συνέντευξη έχει ως εξής:

Οι εγκατεστημένες επιχειρήσεις αναφέρεστε συχνά στις απαιτούμενες θεσμικές
εγγυήσεις για την προστασία των δικαιωμάτων σας. Ποιες είναι αυτές οι
εγγυήσεις;

Στο χαμηλότερο επίπεδο, οι εγκατεστημένες θέλουν να έχουν άμεση συμμετοχή στο
διοικητικό συμβούλιο της οικείας τους διαχειρίστριας (ΕΑΔΕΠ). Ιδανικά, η συμμετοχή
στο ΔΣ της ΕΑΔΕΠ θα είναι  αναλογική της έκτασης που κατέχουν όλες οι
εγκατεστημένες, είτε με ιδιοκτησία είτε με δικαίωμα επιφανείας στο σύνολο της
έκτασης που διαχειρίζεται η ΕΑΔΕΠ (π.χ. αν 50%, τότε τα μισά μέλη του ΔΣ). Ομοίως
αναλογική συμμετοχή σε νέο θεσμό τοπικού «Συμβουλίου Επιχειρηματικού Πάρκου
(ΣΕΠ)», στο οποίο είναι εγκατεστημένες. Η δε σχέση των τοπικών ΣΕΠ με το
κεντρικό ΔΣ μιας ΕΑΔΕΠ να διέπεται από την αρχή της αναλογικότητας, όπως είναι
δομημένη όλη η δημόσια διοίκηση στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τέλος, οι
αποφάσεις σε αυτά τα όργανα να λαμβάνονται με απλό κανόνα αναλογικότητας.

Ισχυρός μηχανισμός εποπτείας

Στο υψηλότερο επίπεδο, οι εγκατεστημένες ζητούμε να ενεργοποιηθεί ισχυρός
μηχανισμός εποπτείας, παρέμβασης και επίλυσης διαφορών μεταξύ εγκατεστημένων
και ΕΑΔΕΠ, πέρα και πάνω από τη σημερινή ήπια παρακολούθηση των στατιστικών
στοιχείων, που λαμβάνει η Γενική Γραμματεία Βιομηχανίας από τις ΕΑΔΕΠ. Ο
ισχυρός μηχανισμός οφείλει να συμπεριλάβει κανόνες για την προφύλαξη των
εγκατεστημένων από την κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης από τις ΕΑΔΕΠ και την
εισαγωγή κανόνων Δικαίου ελεύθερου ανταγωνισμού, ώστε να αντισταθμίζεται η 
μονοπωλιακή θέση της εκάστοτε ΕΑΔΕΠ ενός ΟΥΜΕΔ, λόγω της γεωγραφικής
αποκλειστικότητας που έχει αντικειμενικά.  Για παράδειγμα, ενώ ο ισχύων Ν.4982/22
επιτρέπει σήμερα την διαδοχή μιας ΕΑΔΕΠ από άλλη, χρειάζεται η συμφωνία της
πρώτης!
Με αυτές τις παρεμβάσεις στο θεσμικό πλαίσιο, των οποίων οι λεπτομέρειες
μπορούν να αναπτυχθούν μέσα στις διαδικασίες της Νομοπαρασκευαστικής
Επιτροπής του Ν.4982/22, η ιδιωτική σχέση μεταξύ των εγκατεστημένων και της
εκάστοτε ΕΑΔΕΠ, θα καταστεί ισόρροπη, διαφανής και λειτουργική, ενώ το ΥΠΑΝ θα
συνεχίσει να διασφαλίζει το δημόσιο συμφέρον από μια ολοένα περισσότερο
ανθούσα ελληνική παραγωγική βιομηχανία. 

Γιατί θεωρείτε ότι το νέο Ειδικό Χωροταξικό, οδηγεί σε δύο ταχύτητες
βιομηχανίας; 

Ήδη, η αρμοδιότητα των ΕΑΔΕΠ να εκδίδουν βεβαίωση συμβατότητας της
περιβαλλοντικής κλάσης μιας δραστηριότητας με την αντίστοιχη του οικείου
Επιχειρηματικού Πάρκου έχει χαρακτηριστεί από περιστατικά υπέρογκων χρεώσεων
στις εγκατεστημένες που την ζήτησαν και εξαναγκασμού τους σε υποχωρήσεις έναντι
της ΕΑΔΕΠ τους. Μια τόσο διευρυμένη αρμοδιότητα, όπως εισηγείται το σχέδιο ΚΥΑ
για το ΕΧΠ-ΒΕ, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα επιβραβεύσει και θα ενισχύσει τέτοιες
συμπεριφορές των ΕΑΔΕΠ σε βάρος των εγκατεστημένων, μάλιστα σε παράλληλη
ισχύ όλων των αρμοδιοτήτων των Δημόσιων Αρχών για επιχειρήσεις εκτός ΟΥΜΕΔ. 
Έτσι, κατακερματίζεται το κυβερνητικό «ενιαίο πλαίσιο» για τη βιομηχανία,
οδηγώντας σε τουλάχιστον δύο ταχύτητες βιομηχανίας. Για το λόγο αυτό, στο
ειδικότερο σχέδιο ΚΥΑ, που τέθηκε υπό διαβούλευση για το νέο ΕΧΠ-ΒΕ, ζητούμε
την απάλειψη του εδαφίου 10.3.ε, με το οποίο εισάγονται οι θεμελιώδεις
προϋποθέσεις για να αναλάβουν οι ΕΑΔΕΠ τον έλεγχο και την έκδοση σχετικών
βεβαιώσεων συμβατότητας των εγκατεστημένων -και των υπό εγκατάσταση
επιχειρήσεων- αντί αυτό να συνεχίσει να γίνεται από τις αρμόδιες Αρχές με την
εκάστοτε ισχύουσα ενωσιακή και εθνική νομοθεσία. 

Πώς μπορούν τα Επιχειρηματικά Πάρκα να καταστούν πραγματικά ελκυστική
επιλογή εγκατάστασης, μέσα από τη μείωση του κόστους γης, εγκατάστασης
και λειτουργίας και όχι μόνο μέσω της επιβάρυνσης της εκτός σχεδίου
δραστηριότητας; 

Τα κλειδί είναι ξεκάθαρα το κόστος. Τα Επιχειρηματικά Πάρκα δεν είναι τίποτα
περισσότερο από εκτάσεις για την αποκλειστική χρήση από τη βιομηχανία και την
εφοδιαστική στις οποίες η γεωγραφική συγκέντρωση και οριοθέτηση επιτρέπει
απλούστερες διαδικασίες αδειοδότησης, οικονομία κλίμακας στις απαιτούμενες
ειδικές υποδομές και εύκολη διαχείριση και έλεγχο των επιπτώσεων στο περιβάλλον.
Στην ωριμότητά τους, επομένως, οφείλουν να προσφέρουν όλα τα παραπάνω
επιφέροντας κόστη στις εγκατεστημένες, κατά τουλάχιστον 30% χαμηλότερα από τα
αντίστοιχα εκτός Επιχειρηματικών Πάρκων. 

Ακούγεται πολύ υψηλό το ποσοστό αυτό… Πώς μπορεί να διασφαλιστεί;

Μια σειρά από διευκολύνσεις για την ανάπτυξη και την ωρίμανση ανταγωνιστικών
πάρκων, θα μπορούσαν να διασφαλίσουν το -30% στο κόστος εγκατάστασης και
λειτουργίας. Ανάμεσα σε αυτές είναι η χρήση του ΕΣΠΑ, του Εθνικού Προγράμματος
Ανάπτυξης και του Αναπτυξιακού Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων . Δική μας
εισήγηση είναι να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στην διάρθρωση τέτοιων εργαλείων για τη βιομηχανία, μέσα από εκτεταμένη και διαρκή διαβούλευση με όλους τους φορείς εκπροσώπησής της..

Ποιες αλλαγές χρειάζονται στη διακυβέρνηση των Επιχειρηματικών Πάρκων,
στη διαμόρφωση των χρεώσεων και στη συμμετοχή των εγκατεστημένων
επιχειρήσεων στις αποφάσεις που επηρεάζουν τη λειτουργία τους;

Στο συνολικό επίπεδο, έχει ήδη τεθεί η πρόταση για θέσπιση τοπικού Συμβουλίου
Επιχειρηματικού Πάρκου (ΣΕΠ) σε κάθε Επιχειρηματικό Πάρκο, με την αναλογική
συμμετοχή των εγκατεστημένων και της ΕΑΔΕΠ.  Από αυτή την συμμετοχή
αναμένεται να προκύψει και η θεμιτή διαφάνεια δαπανών, που επιθυμούν οι
εγκατεστημένες.
Πιο εξειδικευμένα, πρέπει να διορθωθεί η σημερινή στρεβλότητα να
συνυπολογίζονται, δηλαδή, οι κοινόχρηστοι και κοινωφελείς χώροι ενός
Επιχειρηματικού Πάρκου (δρόμοι, πλατείες, χώροι υπηρεσιών κλπ.) στο ποσοστό
ιδιοκτησίας γης της Διαχειρίστριας ΕΤΒΑ ΒΙΠΕ ΑΕ, που επισύρει τεχνητά υψηλό
ποσοστό ψήφων της στις αποφάσεις για τον Κανονισμό Λειτουργίας του κάθε
Επιχειρηματικού Πάρκου που διαχειρίζεται και τις μετέπειτα αποφάσεις της στη βάση
του Κανονισμού
Αντίστοιχα, πρέπει να εκλείψει η σημερινή ανισορροπία στο δικαίωμα πρότασης για
συγκεκριμένες ενέργειες και δαπάνες ανάπτυξης του εκάστοτε Επιχειρηματικού
Πάρκου, ώστε τέτοιες προτάσεις να μπορούν να εισάγονται προς απόφαση και από
τις εγκατεστημένες επιχειρήσεις. Σήμερα μπορεί μόνο η ΕΑΔΕΠ να εισάγει
προτάσεις.

Κατανομή δαπανών με βάση τη χρησιμότητα

Σε ότι αφορά την κατανομή των κοινόχρηστων δαπανών, θα πρέπει να γίνεται
σύμφωνα με την χρησιμότητά τους στο εκάστοτε Επιχειρηματικό Πάρκο και όχι
οριζόντια σε όλα τα Πάρκα. Η πρόταση είναι να περιοριστούν οι χρεώσεις προς τις
εγκατεστημένες κάθε Πάρκου στις δαπάνες της ΕΑΔΕΠ για το Πάρκο αυτό και μόνο,
συμπεριλαμβανομένων και οριζόντιων μελετών και αναθέσεων, όπου όμως η
ΕΑΔΕΠ θα αναλαμβάνει η ίδια το μέρος που της αναλογεί βάσει της γης στην
ιδιοκτησία της, ως όφειλε.  Διαφορετικά, θα πρέπει οι εγκατεστημένες να
απολαμβάνουν δικαίως αυξανόμενο μερίδιο στα Πάρκα που δεν κατοικούν μεν, αλλά
των οποίων την ανάπτυξη συγχρηματοδοτούν έμμεσα μαζί με την κοινή τους
ΕΑΔΕΠ. 

Ποιες είναι σήμερα οι σημαντικότερες ελλείψεις σε ενέργεια, ύδρευση,
μεταφορές, ψηφιακά δίκτυα και υποδομές ανθεκτικότητας και με ποιο
χρηματοδοτικό μοντέλο μπορούν να καλυφθούν;

Οι ελλείψεις ήταν και παραμένουν σημαντικές. Συνοψίζω την πρότασή μας: Πρώτα
από όλα χρειάζεται σοβαρή περίφραξη με φυλασσόμενες εισόδους/εξόδους όλο το
24ωρο καθώς και κάμερες, ώστε να αποφευχθούν κλοπές και παράνομες αποθέσεις
υλικών και αποβλήτων. Δεύτερον, χρειάζονται εσωτερικοί δρόμοι με αντοχή στα
βαρύτερα δυνατά φορτία, νησίδα μεταξύ κατευθύνσεων, πλήρη και επαρκή φωτισμό,
με ικανά πεζοδρόμια για ανθρώπους και αμαξίδια ανθρώπων και αγαθών και με
αυξημένες προβλέψεις για την ασφάλειά τους. Απαραίτητο, επίσης, ένα καλά 
εξυπηρετούμενο δίκτυο συλλογής αστικών απορριμμάτων, με διαχωρισμό ογκωδών,
ανακυκλώσιμων και βιοααποδομήσιμων, καλά μελετημένη αντιπλημμυρική
προστασία για ύψος βροχόπτωσης 100ετίας, που θα καταλήγει σε μονάδα
επεξεργασίας προς χρησιμοποίηση του νερού αυτού. Επίσης πρέπει να υπάρχει
μονάδα επεξεργασίας υγρών αποβλήτων που θα καλύπτει αφενός τις γενικές
ανάγκες των εκάστοτε εγκατεστημένων, αλλά και αποβλήτων που θα έχουν
απαλλαγεί από ειδικούς ρύπους μεμονωμένων εγκατεστημένων. Ακόμα, να είναι
διαθέσιμα τρία ξεχωριστά δίκτυα ύδρευσης: για πόσιμο νερό, για βιομηχανική
χρήση και για πυρόσβεση, με αντίστοιχες εγκαταστάσεις. Απαιτείται ακόμα δίκτυο
επικοινωνίας δεδομένων οπτικής ίνας κατάλληλου εύρους ζώνης για τις απαιτητικές
ανάγκες των εγκατεστημένων. Τέλος, λεπτομερής μελέτη αγωγιμότητας εδάφους, για
να δημιουργηθεί αποτελεσματική αντικεραυνική προστασία.
Από πλευράς υπηρεσιών είναι απαραίτητο να λειτουργoύν εξειδικευμένη
Πυροσβεστική Υπηρεσία, πλήρες Ιατρείο Εργασίας για Πρώτες Βοήθειες με
ασθενοφόρο όχημα και πλήρως αδειοδοτημένο ελικοδρόμιο για ταχεία μεταφορά
περιστατικών, ταχυδρομικές υπηρεσίες, παιδικός σταθμός, μίνι μάρκετ και
ταχυφαγείο.
Θα ήταν τέλος εξαιρετικό να υπάρξει σιδηροδρομική γραμμή με επιβατικό και
εμπορευματικό σταθμό, που θα βρίσκεται μέσα στο Πάρκο ή θα εφάπτεται σε αυτό.
Εναλλακτικά, αστικό λεωφορειακό δρομολόγιο σύνδεσης με κοντινούς οικισμούς, σε
συντονισμό με εσωτερικό λεωφορείο στο Πάρκο.
Τέλος, χρειάζεται οι δημόσιοι δρόμοι που συνδέουν το Πάρκο με κύριες αρτηρίες να
καταστούν απολύτως κατάλληλοι για βιομηχανικές μεταφορές με όλες τις
προδιαγραφές και τον αντίστοιχο εξοπλισμό.